LISMONIR

Άραγε θα μπορούσαμε να σχεδιάσουμε Lismonir;

Με αυτή την ερώτηση, η πλατφόρμα It’s all, oh so souvenir to me! για τα 10+1 χρόνια της, προσέγγισε 7 δημιουργικούς ανθρώπους για να εξερευνήσουν την λέξη lismonir, η οποία ξεπήδησε μεταξύ αστείου και σοβαρού, ως αντίθετο του Souvenir, εκκινώντας από την λέξη “λησμονώ”. Με σκοπό να δημιουργηθούν σκέψεις και ροή για τα επόμενα βήματα της πλατφόρμας, αναζητάται αν το lismonir είναι έννοια προσεγγίσιμη και τι θα μπορούσε αυτή να περικλείει, αν παίρνει μορφή, σάρκα και οστά και με τι μέσα.

Διοργανώνοντας μια σειρά από δημιουργικές συναντήσεις μεταξύ των συμμετεχόντων, οι οποίοι κλήθηκαν να έχουν ενεργό ρόλο σε θέματα ενδιαφέροντος και ασκήσεις διερεύνησης, η ομάδα εργασίας εξερεύνησε και εξέλιξε την σκέψη της με σκοπό να συστηθεί με την αρχικά άγνωστη έννοια του lismonir και κατόπιν την υλικότητά της.

Μέσα από πολλές ώρες συζητήσεων, αναζητήσεων, σκέψεων και δημιουργικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μελών της ομάδας εργασίας, οι συμμετέχοντες δημιούργησαν καθεμία και καθένας την δική της/του πρόταση για lismonir. Όλα τα περιεχόμενα της έκθεσης του lismonir είναι εκδοχές αυτού, φέροντας την προσωπική σφραγίδα κάθε δημιουργού. Κάποιες με περίσσιο humor και ειρωνεία, άλλες με έμφαση στο αισθητικό αποτέλεσμα, και άλλες με μεγαλύτερη σοβαρότητα, οι συμμετοχές χρησιμοποιούν ποικίλες τέχνες και τεχνοτροπίες για να αποτυπώσουν την έννοια του lismonir, μια έννοια που τελεί ακόμα υπό διαπραγμάτευση.

Σε αυτή την πρώτη έκθεση για το lismonir, παρουσιάζονται οι προτάσεις της αρχικής ομάδας εργασίας. Με σκοπό να υπάρξει επόμενη ανοιχτή έκθεση στο μέλλον, από τις 4 έως τις 20 Ιουλίου μπορείτε να εκτεθείτε στις απαρχές της έρευνας του lismonir.

Με έντονο το στοιχείο της διάδρασης, του πειραματισμού και του διαλόγου, η έκθεση Lismonir δεν επιδιώκει να επανακαθορίσει την έννοια του σουβενίρ, αλλά να εστιάσει σε δεδομένα που κείτονται μπροστά μας και να τα ερμηνεύσει ελεύθερα, ποικιλοτρόπως και δημιουργώντας επιπλέον ερωτήματα. Ανοίγοντας έτσι ένα διάλογο που δεν αρκείται στο σωστό ή το λάθος!

Συμμετέχουν
Δήμητρα Δερμιτζάκη
Κατερίνα Καμπράνη
Μυρτώ Λυκοπούλου
Κώστας Μπίσας
Γιώργος Μπουρνουσούζης
Δημοσθένης Σερκετζής
Ήρα Σπαγαδώρου

Εγκαίνια: Πέμπτη 4 Ιουλίου, 2024 @ 20.00
Διάρκεια έκθεσης: 4 – 20 Ιουλίου, 2024

Επιμέλεια έρευνας: Κώστας Μπίσας
Επιμέλεια έκθεσης: Άννα Πολυδώρου

10 + 1 years It’s all, oh so souvenir to me! / Σίνα 44, 10672 Αθήνα / Τηλ. 2110128233

 

Λίγα λόγια για το τι θα δούμε ή δεν θα δούμε στην έκθεση Lismonir!

Λησμονολόγιο – Δήμητρα Δερμιτζάκη
Μια  performance και μια βίντεο εγκατάσταση.

Το Λησμονολόγιο είναι μια μίξη αναλογικού και ψηφιακού τόπου, όπου κανείς καλείται να τοποθετήσει μια ανάμνηση, όχι να για να μην ξεχαστεί, αλλά τουναντίον, ώστε να διαλυθεί για πάντα. Είναι μια performance, μιας -από πολύ κοντά- παρατήρησης της ανθρώπινης κατάστασης στην προσπάθεια της να ξεχάσει κάτι που επιθυμεί. Αλησμονώ, λησμονώ και γράφω στο λησμονολόγιο με μια ελπίδα ή έναν φόβο. Οι performers ρωτούν τον θεατή:

“Αν ήξερες, αν μονάχα ήξερες πως γράφοντας εδώ κάτι, αυτό θα εξαφανίζονταν για πάντα, σαν να μην υπήρξε ποτέ. Τι θα έγραφες;”

Με τον όρο Lismonir μου έρχεται στο μυαλό η ενεργητική προσπάθεια κάποιου να ξεχάσει. Κι αν έχουμε μάθει ότι με την επανάληψη βοηθάμε τον εαυτό μας να θυμηθεί, πώς θα νιώθαμε αν ανακαλύπταμε πως με την επανάληψη βοηθάμε τον εαυτό μας να ξεχάσει;

Η performance θα παρουσιαστεί δύο φορές (στις 21:00 & στις 22:00) το βράδυ των εγκαινίων. Έπειτα κατά την διάρκεια της έκθεσης το κοινό θα είναι σε θέση να παρακολουθήσει αντί της performance την βίντεο εγκατάσταση. Η διάρκεια της performance θα είναι 18 λεπτά.

Καλλιτεχνική Σύλληψη – Σκηνοθεσία:  Δήμητρα Δερμιτζάκη
Φωτογραφίες – Βίντεο: Μαρίλη Ζάρκου
Ερμηνεύουν αλφαβητικά: Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης, Γιώργος Κούμπος, Αγγελική Μπεβεράτου


RECYCLIR
– Κατερίνα Καμπράνη

Έχετε βαρεθεί εκείνο το σουβενίρ από το ταξίδι στο Παρίσι; Κάθε φορά που το βλέπετε, σκέφτεστε πόσο κιτς είναι; Αλλά δεν το πετάτε λόγω τύψεων; Σας έχουμε την λύση!

Η Κατερίνα Καμπράνη παρουσιάζει το “RECYCLIR” την πρώτη και μοναδική υπηρεσία ανακύκλωσης προϊόντων μνήμης. Εξερευνώντας τις έννοιες της μνήμης, της λήθης και της εφήμερης φύσης του καταναλωτισμού, σε έναν κόσμο όπου η βιομηχανία σουβενίρ αντικατοπτρίζει τον αδιάκοπο κύκλο της γρήγορης μόδας, το RECYCLIR προσφέρει μια χιουμοριστική λύση για την υπερβολική ποσότητα των σουβενίρ σας.

Φέρτε τις δικές σας αναμνήσεις προς ανακύκλωση στον πρώτο ενεργό σταθμό RECYCLIR! Στον κάδο μπορείτε να πετάξετε οποιοδήποτε προϊόν μνήμης, από το μαγνητάκι από το τελευταίο σας ταξίδι, τα εταιρικά δώρα από πρόπερσι τα Χριστούγεννα μέχρι και τα αναμνηστικά από τον τελευταίο σας χωρισμό.

Ας το παραδεχτούμε: δεν είναι όλες οι αναμνήσεις φτιαγμένες για να διαρκούν για πάντα! RECYCLIR. Για μία βιώσιμη διαχείριση των παλιών, ανεπιθύμητων και ξεχασμένων προϊόντων αναμνήσεων.


OFFERINGS
– Μυρτώ Λυκοπούλου

Ένα διαδραστικό installation όπου οι μνήμες θα αναδυθούν ή θα ξεχαστούν μέσα από την εκτόνωση, το σπάσιμο!

Plausible Athens – Κώστας Μπίσας

Πώς θα ήταν η Αθήνα ως ανθεκτική κοινότητα; Πώς θα μπορούσε να εξυπηρετεί ήπια κατοίκους και επισκέπτες; Πώς θα μεριμνούσε για τους ανθρώπους της με τις υπό διαμόρφωση κλιματικές συνθήκες και τεχνολογικές εξελίξεις;

Ο χάρτης «Plausible Athens» είναι ένας ονειρικός, ιδεαλιστικός και στα όρια του (μη) ρεαλιστικού χάρτης του κέντρου της πόλης των Αθηνών που θα μπορούσε και να υπάρχει.

Ένα όνειρο από εκείνα που βλέπει κανείς λίγο πριν ξυπνήσει και πασχίζει όλη την ημέρα να θυμηθεί και να περιγράψει με λεπτομέρεια. Μια φευγαλέα καθαρή ματιά που ξεθωριάζει στη στιγμή.

Άραγε, θα θέλαμε να ζήσουμε σε μια τέτοια Αθήνα;

Screenshot


Fragmented
Tale – Γιώργος Μπουρνουσούζης

Ο τοίχος ενός κτιρίου μπορεί να έχει δει ιστορίες δεκαετιών.
Λησμονημένες και ανήκουστες σε εμάς , συνήθως καταγράφονται σε στρώσεις διαφορετικών υλικών. Αυτό το άθροισμα ιστοριών/υλικών ,δημιουργεί ένα αισθητικό αποτέλεσμα που με έλκει ,ταξιδεύει το μυαλό μου σε φανταστικές ιστορίες .
Έτσι βρίσκοντας στη γειτονιά μου θραύσματα ( μπάζα? ή σπόλια? )μέρους ενός διαλυμένου κτηρίου του 1960, αποφάσισα να τα χρησιμοποιήσω σαν κάτι πολύτιμο και όχι σαν μπάζα /σκουπίδια .
Δίνοντας τους ένα καινούργιο πλαίσιο έτσι ώστε να μπορούν να αφηγηθούν αποτμήματα από τις ιστορίες που κρύβουν .

Καινοθυμία – Δημοσθένης Σερκετζής

Η καινοθυμία είναι μία τελετουργία που σχετίζεται με την ανάγκη του περιηγητή να ζήσει εμπειρίες με τρόπο νέο, καινούργιο. Η ουσία της καινοθυμίας ως τελετουργίας έγκειται στο σεβασμό της στιγμής και του τώρα, με στόχο τη βιωματική εξέλιξη.

Η τελετουργία πραγματοποιείται μέσω ενός μηχανισμού δημιουργίας καινών ενθυμίων, αναμνηστικών φτιαγμένων από “σπασμένες” αναμνήσεις που στόχο έχουν να λειτουργήσουν ως καύσιμη ύλη για τη δημιουργία νέων δράσεων, νέων εμπειριών και εν τέλει νέων αναμνήσεων.

Η τελετουργία χωρίζεται σε τρία μέρη. Ξεκινά με την επιλογή μιας ανάμνησης για “θυσία”, συμβολίζοντας το γεγονός που ανήκει στο παρελθόν και θα αποτελέσει τη πρώτη ύλη για το νέο. Στη συνέχεια τελείται η διάλυση της ανάμνησης, το σπάσιμο του παλιού για να έρθει το καινούργιο, καταλήγοντας στο τεχνούργημα της καινοθυμίας, το αναμνηστικό της τελετουργίας που θα αποτελέσει το νοητικό καύσιμο για ό,τι έπεται.


ΛΗΣΜΟΝΙΤΗΡΙ ή απόξεση μνήμης – Ήρα Σπαγαδώρου

Τι είναι η μνήμη και τι η ανάμνηση. Πως επιλέγει ο εγκέφαλος να καταγράφει πληροφορίες; Γιατί επιλέγουμε να κρατάμε αναμνηστικά και που πραγματικά μας χρησιμεύουν; Σουβενίρ, κιτς memorabilia κ.α. που χρησιμεύουν στην ανάκληση του παρελθόντος. Και αν δεν… αν θέλουμε να ξεχάσουμε πως γίνεται να διαγράψουμε κάτι, να το σβήσουμε από την μνήμη όταν ο εγκέφαλος επίμονα το κρατάει και το φέρνει ξανά στο παρόν και δεν βυθίζεται στην λήθη; Αν υπήρχε αντικείμενο σβησιματος, αναίμακτης αφαίρεσης γεγονότων από την μνήμη, θα το επιλέγαμε;

Ένα αντικείμενο από ελαφρόπετρα, (πολύ γνωστή χρήση της ελαφροπετρας είναι το τρίψιμο για να κάνουμε απολέπιση στα ξερά σημεία του σώματος, να ξύνουμε και να διώξουμε τα νεκρά κύτταρα) να τρίβει, αφαιρεί, σβήνει, πετάει τις νεκρές αναμνήσεις.

Δεν ξέρω αν τρίβοντας θα καταφέρει όντως να καθαρίσει τις αναμνήσεις άλλα σίγουρα μπορεί να καθαρίσει πολλά!

It’s all, oh so souvenir to me!

Η έκθεση Lismonir εντάσσεται στα πλαίσια των 10+1 χρόνων It’s all, oh so souvenir to me! Ήταν τον μακρινό Ιούλιο του 2013 που διοργανώθηκε η πρώτη έκθεση It’s all, oh so souvenir to me! Όπου μέσα από το αρχικό ερώτημα, “Πως θα ήταν η Ελλάδα, εάν ήταν ένα σουβενίρ;” πάνω από 80 Έλληνες σχεδιαστές, απ’ όλο το φάσμα του ντιζάιν, δημιούργησαν μια σειρά αντικειμένων που συνδυάζει τη χρηστικότητα με την καινοτομία, το εννοιολογικό ντιζάιν και την ποιότητα, ενώ ταυτόχρονα αντικατοπτρίζει τις προσωπικές απόψεις και θέσεις των δημιουργών τους. Κι αυτές οι διαφορετικές οπτικές και απόψεις είναι που συνθέτουν και προσδιορίζουν τη συλλογή του It’s all, oh so souvenir to me γύρω από το ελληνικό σουβενίρ. Συνδυάζοντας την εικόνα του σύγχρονου ελληνικού σουβενίρ, την ανάμνηση που φέρει μια επίσκεψη σε ένα τόπο και το συμβολισμό των ταξιδιών!

 

More
articles

This website uses cookies to ensure you get the best experience on our website. Please read our Terms & Conditions